بعد از چند ساعت پوکر، مخصوصاً وقتی چند دست سنگین و پر از تیلت و تصمیم سخت بازی کردی، یه جایی مغزت می‌گه «داداش، یه چیز دیگه بازی کنیم!» این حس رو خودم بارها داشتم. جالب اینجاست که خیلی از بازی‌های کارتی که سراغشون رفتم، یه تیکه از همون چیزی رو داشتن که تو پوکر دوست داشتم؛ یکی روی رنک دست‌ها سوار بود، یکی روی بلوف، یکی روی تصمیم‌گیری.
جواب کوتاه اینه: اگه دنبال بازی‌ای هستید که واقعاً حال‌وهوای پوکر رو داشته باشه، تری کارد پوکر، پای گو پوکر و ویدیو پوکر از نزدیک‌ترین گزینه‌ها هستن. تین پتی هم برای کسی که عاشق بلوف و جنگ روانیه، خیلی جذابه. ولی مثلاً بلک‌جک و رامی رو نباید صرفاً چون با کارت بازی می‌شن، پوکر حساب کرد. ساختار بازی‌شون کلاً یه چیز دیگه‌ست.
اگه نمیخوای مقاله رو بخونی، پادکست زیر رو گوش بده
یه بار برای تنوع از پوکر زدم بیرون، ولی دوباره برگشتم! (تجربه لئو نویسنده مقاله)
یه دورهای بعد از چند ساعت هولدم بازی کردن، فکر می‌کردم دیگه پوکر برام تکراری شده. رفتم سراغ تری کارد پوکر، بعد پای گو و حتی چند دست تین پتی زدم. تجربه جالبی بود، مخصوصاً تین پتی؛ چون اون حس فشار آوردن و بلوف گرفتن هنوز سر جاش بود. ولی چیزی که فهمیدم این بود که هر بازی فقط یه تیکه از چیزی رو داره که تو پوکر دوست دارم.
مثلاً تو ویدیو پوکر خبری از رنج حریف و خوندن بت نیست؛ تو بلک‌جک اصلاً قرار نیست حریف رو فریب بدی؛ رامی هم بیشتر پازل کارتیه. برای همین اگه یه پوکرباز بخواد بازی مشابه امتحان کنه، اول باید بفهمه عاشق کدوم بخش پوکره. اگه بلوف و جنگ روانی می‌خوای، برو سمت تین پتی. اگه خود کارت‌ها و رنک دست‌ها برات جذابه، تری کارد یا پای گو رو تست کن. ولی اگه دنبال همون حس واقعی پوکر هستی، هیچ‌کدوم دقیقاً جای هولدم رو نمی‌گیرن.
بازی‌هایی که رنک دست‌های پوکر رو قرض گرفته‌اند
اول بریم سراغ بازی‌هایی که وقتی دستت رو می‌بینی، هنوز با همون منطق «جفت، دو جفت، فلاش، استریت و…» سروکار داری. البته حواست باشه اینا خود پوکر نیستن و معمولاً داری مقابل دیلر بازی می‌کنی.(این دسته از بازی‌ها، دقیقاً همان جدول ترتیب دست‌های پوکر را برای تعیین برنده استفاده می‌کنند؛)
تری کارد پوکر (Three Card Poker)
تری کارد پوکر برای من همیشه یه جور نسخه فشرده پوکر بوده؛ سه کارت می‌گیری و خیلی سریع باید تصمیم بگیری ادامه بدی یا فولد کنی. خبری از فلاپ و ترن و ریور نیست، پس ریتمش خیلی تنده. یه نکته جالب هم داره: چون بازی سه‌کارتیه، رنک دست‌ها با هولدم یکی نیست. مثلاً استریت از فلاش قوی‌تره. همین اول کار اگر با ذهنیت هولدم بشینی، ممکنه یه سوتی حسابی بدی.
پای گو پوکر (Pai Gow Poker)
پای گو پوکر از اون بازی‌هاست که دفعه اول ممکنه بگی «این دیگه چه بساطیه؟» هفت کارت می‌گیری و باید اون‌ها رو به یه دست پنج‌کارتی و یه دست دوکارتی تقسیم کنی. چیزی که بازی رو جالب می‌کنه همین تصمیمه: فقط مهم نیست چه کارت‌هایی داری؛ باید بلد باشی چطور دستت رو بچینی. بعد هر دو دستت با دست دیلر مقایسه می‌شن.
ویدیو پوکر (Video Poker)
ویدیو پوکر دیگه حریف انسانی نداره. پنج کارت می‌گیری، انتخاب می‌کنی کدوم‌ها رو نگه داری و کدوم‌ها رو عوض کنی و بعد نتیجه بر اساس رنک دستت مشخص می‌شه. برای من جذابیتش بیشتر توی همون تصمیم کوچیکه: «این کارت رو نگه دارم یا بندازم؟» ولی اگر دنبال بلوف، رنج‌خوانی و جنگ اعصاب هستی، طبیعتاً اینجا خبری از اون داستان‌ها نیست.
تین پتی (Teen Patti)؛ «پوکر هندی»
تین پتی یا همون چیزی که خیلی‌ها بهش می‌گن «پوکر هندی»، از اون بازی‌هاییه که اگر عاشق بلوف باشی، احتمالاً باهاش حال می‌کنی. هر نفر سه کارت داره و چند دور شرط‌بندی انجام می‌شه. یعنی برخلاف ویدیو پوکر، اینجا هنوز پای آدم‌های واقعی وسطه و می‌تونی فشار بیاری، فولد بگیری و حریف رو تحت فشار بذاری. البته رنک دست‌ها سه‌کارتیه؛ مثلاً تریل معادل سه‌تاییه و پیور سکونس چیزی شبیه استریت فلاشه. پس نباید قوانین هولدم رو برداری و عیناً بندازی وسط تین پتی.
حتماً بلوف زدن در پوکر چیست؟ آموزش به زبان ساده را هم بخوانید.
لایرز پوکر و لایرز دایس؛ اینجا دیگه فقط جنگ اعصابه
اسم لایرز پوکر ممکنه گولت بزنه. اینجا خبری از کارت‌های پوکر و رنک دست نیست. اصل بازی روی بلوف و تشخیص دروغ می‌چرخه. در لایرز پوکر، بازیکن‌ها درباره رقم‌های شماره سریال اسکناس‌ها ادعا می‌کنن و بقیه باید تصمیم بگیرن این ادعا رو قبول کنن یا به چالش بکشن. لایرز دایس هم همین ایده رو با تاس اجرا می‌کنه. اگه بخش موردعلاقه‌ات تو پوکر اینه که از روی رفتار طرف بفهمی داره چرت می‌گه یا واقعاً هیولا دستشه، این بازی‌ها می‌تونن خیلی جذاب باشن.
بلک‌جک؛ کارت دارد، ولی پوکر نیست
بلک‌جک از دور خیلی شبیه پوکر به نظر می‌رسه: کارت، چیپ، دیلر و شرط. ولی وقتی بشینی بازی کنی، سریع می‌فهمی داستان کلاً فرق داره.
اینجا دنبال فلاش و استریت نیستی. هدفت اینه که مجموع کارت‌هات تا جای ممکن به ۲۱ نزدیک بشه، بدون اینکه ردش کنی. تصمیم اصلی هم اینه که Hit کنی یا Stand.
پس اگر چیزی که تو پوکر دوست داری بلوف و رنج‌خوانیه، بلک‌جک اون حس رو بهت نمی‌ده.
رامی و جین رامی؛ بیشتر بازی فکریه تا جنگ بت
رامی یه حال‌وهوای کاملاً متفاوت داره. اینجا خبری از پیش‌فلاپ و فلاپ و ترن و ریور نیست. کارت می‌کشی، کارت دور می‌ندازی و سعی می‌کنی ترکیب‌های معتبر بسازی. برای من، رامی بیشتر شبیه یه پازل کارتیه تا پوکر. اگر از ساختن ست و توالی لذت می‌بری ولی حوصله اکشن سنگین و بلوف‌های پشت‌سرهم نداری، می‌تونه تغییر خوبی باشه.
کدوم بازی بیشتر به پوکر می‌خوره؟
اگر بخوام خیلی رفیقانه دسته‌بندی کنم:
عاشق بلوف و جنگ روانی هستی؟ تین پتی یا لایرز پوکر/دایس.
می‌خوای رنک دست‌های پوکر همچنان وسط بازی باشه؟ تری کارد پوکر یا پای گو پوکر.
می‌خوای تنهایی بازی کنی؟ ویدیو پوکر.
از ساختن ترکیب کارت لذت می‌بری؟ رامی یا جین رامی.
فقط یه بازی کارتی سریع می‌خوای؟ بلک‌جک، ولی انتظار حس پوکر ازش نداشته باش.
یه نکته رو هم همیشه یادت باشه: «شبیه پوکر بودن» با «پوکر بودن» فرق داره. ممکنه یه بازی رنک دست‌های پوکر رو داشته باشه، ولی هیچ‌کدوم از مهارت‌های اصلی هولدم مثل پوزیشن، رنج، سایزینگ و بلوف توش نقشی نداشته باشن.
مقایسه سریع بازی‌های شبیه پوکر
| بازی | چیزی که از پوکر گرفته | فرق اصلی |
|---|---|---|
| تری کارد پوکر | رنک دست‌ها | سه‌کارتی و مقابل دیلر |
| پای گو پوکر | رنک دست‌ها | هفت کارت و تقسیم به دو دست |
| ویدیو پوکر | رنک دست‌های پنج‌کارتی | تک‌نفره و ماشینی |
| تین پتی | بلوف و شرط‌بندی | دست‌های سه‌کارتی |
| لایرز پوکر / دایس | بلوف | بدون رنک دست‌های پوکر |
| بلک‌جک | کارت و شرط‌بندی | هدف رسیدن به ۲۱ |
| رامی / جین رامی | ترکیب‌سازی با کارت | بدون دورهای شرط‌بندی پوکر |
حتماً مقاله انواع بازی پوکر؛ راهنمای کامل واریانت‌های مختلف پوکر در دنیا را هم بخوان.
یه نکته آخر از میزهای واقعی
اگه سال‌ها پوکر بازی کرده باشی، یه چیزی دستت میاد: چیزی که پوکر رو جذاب می‌کنه فقط کارت نیست. بخش بزرگی از لذت بازی از تصمیم‌گیری زیر فشاره؛ اینکه با یه دست متوسط چه کار کنی، کی فشار بیاری، کی فولد کنی و کی بفهمی حریف داره بلوف می‌زنه.
برای همین بعضی بازی‌ها از نظر ظاهر خیلی شبیه پوکرن، ولی وقتی چند دست می‌زنی می‌بینی اون حس اصلی رو ندارن. بعضی‌های دیگه مثل تین پتی، با اینکه قوانینشون فرق داره، همون حس جنگ روانی رو زنده می‌کنن.
اگر هدفت فقط تنوعه، امتحان کردنشون می‌ارزه. ولی اگه چیزی که دنبالش هستی همون حس واقعی نشستن پشت میز، خوندن حریف و گرفتن یه پات سنگینه، راستش هنوز خود پوکر چیز دیگه‌ایه.