زمان مطالعه: حدود ۴ دقیقه
آخر یک جلسه طولانی است و تمرکزتان کمتر شده. بعد از چند پات بزرگ که از دست داده‌اید، دوباره با دست‌هایی وارد بازی می‌شوید که خودتان می‌دانید نباید واردشان شوید. بعد از جلسه، اشتباه روشن است. پس چرا همان موقع که تصمیم می‌گرفتید، دانسته‌تان به کار نیامد؟ جرد تندلر در کتاب بازی ذهنی پوکر این موقعیت را با مرحله‌ای از یادگیری توضیح می‌دهد که در آن اجرای درست هنوز به توجه نیاز دارد.
فهمیدن اشتباه، اولین نشانهٔ تغییر است
تندلر برای توضیح یادگیری از مدلی چهارمرحله‌ای استفاده می‌کند. در مرحلهٔ اول، هنوز نمی‌دانید کجای کار ضعف دارید. مثال کتاب انتخاب دست شروع است. بازیکن تازه‌کار ممکن است بیش از اندازه وارد دست‌ها شود و هنوز نداند چرا بعضی دست‌ها در بعضی موقعیت‌ها انتخاب مناسبی نیستند. بخشی از مهارت برایش ناشناخته است و به همین دلیل، اشکال تصمیم را هم تشخیص نمی‌دهد.
در مرحلهٔ دوم، متوجه ضعف می‌شوید. شاید خودتان بعد از چند بار روبه‌روشدن با یک موقعیت آن را ببینید یا کسی نکته را برایتان روشن کند. تندلر شناختن اشتباه برای اولین بار را نشانهٔ همین مرحله می‌داند. حالا می‌دانید کدام بخش به کار نیاز دارد، حتی اگر هنوز نتوانید انتخاب درست را در لحظه انجام دهید.
وقتی اجرای درست هنوز به فکرکردن وابسته است
در مرحلهٔ سوم، مطالعه یا تکرار به شما کمک کرده تصمیم بهتری بگیرید. در مثال انتخاب دست، حالا مزایا و معایب دست‌های شروع را بهتر می‌فهمید و وقتی با دقت به موقعیت نگاه می‌کنید، انتخابتان هم بهتر است. با این حال، اجرای این مهارت به این بستگی دارد که نکته‌ای را که یاد گرفته‌اید در همان لحظه به یاد بیاورید و به کار ببرید.
تندلر توضیح می‌دهد که افت تمرکز در پایان یک جلسه یا ناراحتی بعد از چند باخت می‌تواند عادت قبلی را دوباره آشکار کند. این برگشت درباره مرحلهٔ یادگیری به شما اطلاعات می‌دهد. ممکن است در شرایطی که توجه کافی دارید، انتخاب مناسب را انجام دهید، اما هنوز برای اجرای همان انتخاب در موقعیت‌های دشوار به کار بیشتری نیاز داشته باشید.
از اجرای آگاهانه تا اجرای خودکار
در مرحلهٔ چهارم، مهارت به اندازه‌ای جا افتاده که برای اجرای آن لازم نیست هر بار به جزئیاتش فکر کنید. در ادامهٔ همان مثال، تندلر از بازیکنی می‌گوید که حتی وقتی تیلت شده، دست مرزی را بی‌درنگ کنار می‌گذارد. انتخابی که قبلاً به فکرکردن نیاز داشت، حالا به رفتاری خودکار تبدیل شده است.
عادت‌های قدیمی هم می‌توانند خودکار باشند. همین نکته به فهم برگشت آن‌ها کمک می‌کند. تندلر یادآوری می‌کند که ظرفیت توجه در یک لحظه محدود است. وقتی اجرای یک مهارت دیگر به توجه مداوم نیاز ندارد، فضای ذهنی بیشتری برای کار روی ضعف دیگری باقی می‌ماند. این توضیح هم به مهارت فنی مربوط می‌شود و هم به یادگیری کنترل تیلت.
پیشرفت را در ضعیف‌ترین تصمیم‌ها هم ببینید
تندلر کیفیت تصمیم‌ها را در یک دامنه می‌بیند. یک سرِ دامنه بهترین عملکرد شماست و سرِ دیگر آن ضعیف‌ترین تصمیم‌هایی است که هنوز تکرار می‌شوند. وقتی نکته تازه‌ای یاد می‌گیرید و در شرایط مناسب از آن استفاده می‌کنید، ممکن است بهترین عملکردتان بهتر شود، در حالی که اشتباه قدیمی همچنان در انتهای دیگر دامنه باقی مانده باشد.
در مدل تندلر، کار روی همین اشتباه‌های تکراری بخش دیگری از پیشرفت است. وقتی ضعیف‌ترین تصمیم‌ها بهتر می‌شوند، دامنهٔ عملکرد هم از آن سمت جلو می‌آید. بنابراین برای دیدن تغییر، هم به بهترین تصمیم‌هایی که تازه توانسته‌اید بگیرید نگاه کنید و هم به تصمیم‌هایی که پیش‌تر در شرایط سخت تکرار می‌شدند. این دو بخش کمک می‌کنند بفهمید کدام مهارت جا افتاده و کدام هنوز به توجه نیاز دارد.
نویسنده: Leo
The Mental Game of Poker — Jared Tendler